یکی از پرسشهای متداول کاربرانی که به فکر استفاده از وایمکس مبیننت میافتند این است که کدام مودم برای من مناسبتر است؟
وایمکس در مقایسه با سایر روشهای دسترسی به اینترنت پرسرعت مانند بیسیم و ADSL فنآوری تازهای به شمار میرود و به همین دلیل بسیاری از کاربران اطلاعات چندانی دربارهی آن ندارند. ضمن اینکه برخلاف سایر روشهای دسترسی به اینترنت پرسرعت، کاربران وایمکس امکان انتخاب میان چند نوع مودم گوناگون با کاراییهای متفاوت را دارند. به همین دلیل شاید انتخاب مودم مناسب، برای کاربران تازهکار آسان نباشد.
بهطور کلی با استفاده از سه نوع مودم میتوان از وایمکس مبیننت استفاده کرد، اما نکتهی مهم این است که تمامی این مودمها خدمات یکسانی ارایه میدهند و تنها تفاوت میان آنها این است که هر یک برای شیوهی استفادهی خاصی مناسبتر هستند. در ادامه، هر سه نوع مودم وایمکس مبیننت را به شما معرفی میکنیم و دقیقاً به شما میگوییم که برای شیوهی کاربرد شما، کدام یک از آنها مناسبتر است.
مودم جیبی: اگر مدام در حال جابهجایی هستید و میخواهید همهجا به اینترنت دسترسی داشته باشید، بهترین انتخاب برای شما مودم جیبی است. این مودمها کوچکترین و سبکترین اعضای خانواده هستند و هم در فضای داخلی و هم بیرونی آنتندهی مناسبی دارند. این مودمها بسیار کوچک و جمع و جور هستند (تقریباً ۱٫۵×۶×۱۰ سانتیمتر)، به همین دلیل همانطور که از نامش هم پیداست، به راحتی میتوانید آن را در جیب بگذارید و با خود به اینجا و آنجا ببرید.
واضح است که مودمهای جیبی به دلیل اندازهی بسیار کوچکتری که نسبت به مودمهای داخلی رومی
زی دارند، از نظر آنتندهی کمی ضعیفتر از این مودمها عمل میکنند. بنابراین اگر میخواهید مودم جیبی را انتخاب کنید، حتما باید مکانهایی را که قصد دارید از آنجا به اینترنت وصل شوید بررسی کنید تا از نظر آنتندهی مناسب باشند. برای این کار میتوانید به نقشهی نواحی تحت پوشش وایمکس در سایت مبیننت مراجعه کنید. دقت کنید که هرچه مکان شما به دکل فرستندهی امواج رادیویی (معروف به BTS) نزدیکتر باشد آنتندهی بهتر، و هرچه به مرز ناحیهی تحت پوشش مودم داخلی نزدیکتر باشد آنتندهی ضعیفتر خواهد شد. بنابراین اگر مکانهایی که میخواهید از آنجا به اینترنت وصل شوید به مرز مناطق تحتپوشش نزدیک نیستند، میتوانید مودم جیبی را انتخاب کنید.
گذشته از امکان جابهجایی بسیار آسان، مودمهای جیبی چند حسن بسیار بزرگ دیگر هم دارند. این مودمها با باتری کار میکنند و عمر باتری آنها در حدود سه ساعت است. بنابراین برای کاربرانی مانند دانشجویان، خبرنگاران، محققان و مدیران بسیار مناسب هستند. ضمن اینکه این مودمها را هم از طریق درگاه یواسبی کامپیوتر و هم توسط آداپتور برق میتوانید شارژ کنید.
حسن بزرگ دیگر، این است که مودمهای جیبی علیرغم اندازهی ریزه میزه، به قابلیت WiFi مجهز هستند. بنابراین میتوانید همزمان با چند دستگاه به مودم وصل شوید و از ارتباط اینترنتیتان استفاده کنید.
مودم داخلی رومیزی: این مودمها، برادرهای بزرگتر مودمهای جیبی هستند، با این تفاوت که اندازهی آنها بزرگتر (تقریباً ۵×۱۳×۱۸ سانتیمتر) و به همان نسبت آنتندهی آنها بیشتر است. این مودمها نیز قابلیت جابهجایی بسیار بالایی دارند و گرچه نمیتوانید آنها را در جیبتان جای دهید، به راحتی میتوانید در کیف خود بگذارید و در مکانها و شهرهای گوناگون به اینترنت وصل شوید.
این مودمها برای کاربرانی که در مناطق تحت پوشش داخلی وایمکس مبیننت قرار دارند، مدام جابهجا نمیشوند اما دوست دارند هر از گاه مودمشان را با خود به اینجا و آنجا ببرند بسیار مناسب هستند. نکتهی مهم دربارهی مودمهای داخلی این است که برای استفاده حتماً باید آنها را به برق وصل کنید، به همین دلیل در فضای باز امکان استفاده از این مودمها به آسانی مهیا نیست.
محدودهی پوشش این مودمها را میتوانید در پایگاه اینترنتی شرکت ارتباطات مبیننت ببینید. با این مودمها به سادگی و اطمینان میتوانید در ناحیهی پوشش داخلی در شهرهای تحت پوشش به اینترنت وصل شوید. اگر قصد ندارید مدام مودمتان را بین مکانها و شهرهای گوناگون جابهجا کنید و محلی که از آنجا به اینترنت وصل میشوید در ناحیهی پوشش داخلی وایمکس مبیننت است، بهترین انتخاب شما همین مودمهای داخلی (Indoor) است.
مودمهای داخلی چندین مدل گوناگون دارند، اما از نظر کارایی و آنتندهی با هم فرق نمیکنند.
مودمهای بیرونی (Outdoor): این مودمها برای مکانهایی که تحت پوشش داخلی قرار نمیگیرند ایدهآل هستند. مودمهای بیرونی همانطور که از نامشان پیداست، بیرون از ساختمان روی پشتبام نصب میشوند و به همین دلیل برای نصب کردن آنها حتماً نیاز به متخصص است.
مهمترین ویژگی مودمهای بیرونی این است که گذشته از نواحی تحت پوشش داخلی، در نواحی تحت پوشش بیرونی نیز به خوبی کار میکنند. این مودمها قویترین آنتندهی را در بین تمام مودمهای وایمکس مبیننت دارند اما این قدرت آنتندهی بالا محدودیتهایی را نیز به همراه میآورد.
مهمترین محدودیت مودمهای بیرونی این است که به آسانی نمیتوانید آنها را جابهجا کنید. این مودمها روی پشتبام به شیوهای محکم نصب میشوند تا باد و باران و توفان نتواند آسیبی به آنها بزند. به همین دلیل باز کردن و نصب کردن مجدد آنها در مکانی دیگر، گذشته از اینکه زمانگیر و دشوار است، نیاز به کارش
ناس و هزینه کردن دارد.
محدودیت دوم این مودمها، مجهز نبودن آنها به Wi-Fi است. به همین دلیل اگر میخواهید به شیوهی بیسیم به اینترنت وصل شوید، حتماً باید یک روتر بیسیم (ٌWi-Fi Router) هم تهیه کنید.
اگر قصد ندارید مودمتان را جابهجا کنید و مکانی که از آن به اینترنت وصل میشوید در ناحیهی پوشش داخلی نیست (و در ناحیهی پوشش بیرونی هست)، مودم بیرونی تنها انتخاب شما برای دسترسی به وایمکس مبیننت خواهد بود.
